Ajet kuranor:

“2:167. E Ata, tė cilėt u patėn shkuar pas do tė thonė: “Ah, sikur tė na lejohej njė kthim (nė Dunja) e tė largohemi prej tyre (prijėsve) siē u larguan ata tash prej nesh”! Kėshtu All-llahu do t’ju paraqesė veprat qė janė dėshpėrim pėr ta, e ata nuk kanė tė dalė prej zjarrit.”