Ajet kuranor:

“39:8. E kur e godit njeriun ndonjė e keqe (ndonjė dėm), ai e lut Zotin e vet duke kėrkuar ndihmė vetėm prej Tij, e kur nga ana e Tij i jep ndonjė tė mirė (ia largon tė keqen), ai e harron atė qė mė parė i ėshtė lutur Atij, dhe i pėrshkruan shokė All-llahut pėr tė larguar (njerėzit) nga rruga e Tij. Thuaj: “Kėnaqu pėr pak kohė me mosbesimin tėnd, se ti pa dyshim je nga banuesit e zjarrit!””