Ajet kuranor:

“4:122. E ata qė besuan dhe bėnė vepra tė mira, Ne do t’i vendosim nė xhennete, ku rrjedhin lumenj e ku do jenė pėrgjithmonė. Premtimi i saktė i All-llahut. E kush mund tė jetė mė i saktė nė fjalė se All-llahu?”